eo kejlo
Vortanalizo:
kejl/oPrononco per kanaoj:
ケイロ▼
Etikedoj:
Substantivo (-o) kejlo
(Difino de Akademia Vortaro) Ligna aŭ metala peco, ordinare konusa, uzata anstataŭ najlo, por perforte ŝtopi truon aŭ rigide kunfiksi du partopecojn.
Laŭ Etimologia Vortaro de Esperanto: Ger. Keil



Babilejo