Slovník esperanta s 230 000 překlady

Kajero

Substantivo (-o) senso

(Difino de Akademia Vortaro) Ĉiu el la specialaj korpaj kapabloj de homo aŭ de animalo, per kiuj tiu ricevas sciigojn pri iaj elementoj, fizikaj aŭ kemiaj, de la ekstera medio aŭ de la interna medio: "vidado, aŭdado, flarado, gustumado kaj tuŝado estas la kvin klasikaj sensoj"; "muskola senso", "ekvilibrosenso".

Etimologio: fr sens | it senso | en sense | la sensus